alergolog warszawa gocław

Wydaje się, że są 2 klasy pacjentów z chorobą. Ferroportyny. (27). Jedna grupa zwiększyła zapasy żelaza makrofagów bez widocznego wzrostu całkowitego poziomu żelaza w ciele, co sugeruje częściową utratę funkcji ferroportyny (4, 28). Ich fenotyp jest podobny do obserwowanego u myszy pozbawionych allelu ferroportyny (14). Jednak inni pacjenci z inną konstelacją mutacji missensownych ferroportyny mają objawy podobne do tych z innych zaburzeń hemochromatozowych (29, 30). Ci pacjenci mogą mieć zwiększoną aktywność ferroportyny podobną do aktywności Hjv. /. myszy. Może to wynikać ze zwiększonej aktywności transportera ferroportyny lub z nieprawidłowego wiązania hepcydyny. Podsumowując, nasze odkrycia definiują mechanizm przeciążenia żelazem w hemochromatozie młodzieńczej z powodu mutacji w HJV. Wraz z wynikami innych badań wykazujących zmniejszoną ekspresję hepcydyny w innych zaburzeniach hemochromatoz, sugerują, że zwiększone obciążenie żelazem w organizmie wynika z nadmiernej aktywności ferroportyny z powodu zaburzeń regulacji przez hepcydynę. Proponujemy, że zwiększona ekspresja ferroportyny jest bezpośrednią przyczyną zwiększonego wchłaniania żelaza w jelitach i zwiększonego poziomu żelaza w surowicy, co prowadzi do szybkiego osadzania się w docelowych narządach. Metody Celowe zakłócenie mysiego genu Hjv. Izolowaliśmy klony genomowe Hjv z biblioteki myszy szczepu 129 / SvJ (Stratagene). Aby zbudować wektor docelowy w celu usunięcia eksonu 3 i całego regionu kodującego eksonu 4 z Hjv, subklonowano fragmenty 3,8 kb (powyżej delecjonowanego regionu) i 2,9 kb (w dół) do wektora kierującego zawierającego kasetę oporności na neomycynę przez loxP sites (Supplemental Figure 1). Zlinearyzowany wektor elektroporowano do 129 komórek ES J1. Prawidłową rekombinację homologiczną potwierdzono metodą Southern blot lub analizy PCR sekwencji flankujących z obu końców docelowego regionu. Klony komórek ES z normalnymi kariotypami wstrzykiwano do blastocyst C57BL / 6. Transmisja docelowych alleli została potwierdzona przez analizę Southern blot. Zwierzęta utrzymywano na wsobnym tle 129S6 / SvEvTac. Kolejne genotypowanie przeprowadzono przez ekstrakcję DNA z próbek ściętych ogonów (PureGene kit, Gentra Systems) i poddanie ich analizie Southern blot i / lub PCR. Opieka nad zwierzętami. Wszystkie myszy urodziły się i przebywały w barierze w szpitalu dziecięcym w Bostonie. Odstawiliśmy młode na 28 dni i utrzymywaliśmy je na Prolab RMH 3000 LabDiet (PMI Nutrition International), który ma 380 części na milion żelaza. Wszystkie procedury myszy zostały zatwierdzone przez Komitet ds. Instytucjonalnych opieki nad zwierzętami i ich wykorzystania w szpitalu dziecięcym w Bostonie. Barwienie tkanek żelaznych i ilościowe oznaczanie zawartości żelaza w tkance. Tkanki zebrano od 6- do 7-tygodniowych myszy, które nie były głodzone przed uśmierceniem. Próbki jelit, wątroby i śledziony utrwalono w 10% zbuforowanej formalinie i zatopiono w parafinie. Oddzielone skrawki tkanek zabarwiono barwnikiem Perls Prussian blue dla żelaza niehemowego w szpitalu Children s Hospital w Boston Pathology Laboratory. Podzbiór skrawków tkanki barwiono wybarwieniem żelaza Perls wzbogaconym diaminobenzydyną (31). Oddzielone skrawki tkanki inkubowano przez 30 minut w 1% żelazocyjanku potasu w 0,12 N HC1. Endogenną aktywność peroksydazy zgaszono przez 20 minut w temperaturze pokojowej w 0,3% H2O2 w metanolu. Skrawki płukano w PBS i inkubowano przez 6 minut w DAB / H2O2 (zestaw substratów DAB-Plus, Zymed Laboratories Inc.). Ilościowy pomiar żelaza niehemowego przeprowadzono w sposób opisany wcześniej (22). Wyniki podaje się jako mikrogramy żelaza na gram mokrej masy tkanki. Przygotowanie RNA i analiza Northern blot. Zebrano tkankę wątroby od 6- do 7-tygodniowych myszy po uśmierceniu i natychmiast przechowywano w temperaturze ~ 80 ° C, aż zanurzyło się w roztworze RNAlater (Ambion Inc.)
[przypisy: choroba legionistów, choroba dwubiegunowa objawy, choroby tarczycy objawy ]