Choroby związane z przechowywaniem glikogenu prezentujące się jako kardiomiopatia przerostowa ad 6

Jeden bezobjawowy proband trafił do lekarza z powodu nieprawidłowego elektrokardiogramu. Pozostałe pięć probantów miało objawy kardiologiczne typowe dla kardiomiopatii przerostowej, w tym ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, omdlenia i, w jednym, zatrzymanie akcji serca. Początek objawów wystąpił między 8 a 15 rokiem życia, młodsza niż średnia dla pacjentów z mutacjami genu białka sarkomerów lub genu PRKAG2 (odpowiednio 33 . 17 lat i 31 . 15 lat) (Tabela 1). Echokardiografia wykazała koncentryczny przerost lewej komory we wszystkich sześciu probantach; w piątym przerost lewej komory był ogromny. Średnia maksymalna grubość ścianki lewej komory wynosiła 35 . 15 mm (zakres od 20 do 60 mm) i znacznie większa (p <0,01) niż ta typowo występująca u pacjentów z kardiomiopatią przerostową, która jest diagnozowana na podstawie wyników klinicznych (średnia, 21 mm24) lub analizy genetyczne (tabela 1). Dwie probandy (NR i SS) miały znaczne gradienty dróg odpływu (odpowiednio 55 i 65 mm Hg). Występujący przerost prawej komory (grubość ściany, .10 mm) stwierdzono bez choroby płuc w trzech probantach. W momencie początkowej prezentacji klinicznej wszystkie probanty miały normalną funkcję lewej komory i frakcje wyrzutowe wynoszące 60 procent lub więcej.
Elektrody dwunastodźwiękowe były uderzająco nieprawidłowe we wszystkich probantach. Napięcie w lewej komorze było znacznie zwiększone i znacznie większe (P <0,001) niż u pacjentów z mutacjami genu sarcomerego lub mutacjami PRKAG2 (Tabela 1). W pięciu probansach elektrokardiogramy wykazały wzory prekursorowe komorowe z krótkimi przerwami PR i falami delta (rysunek 1B). Badania elektrofizjologiczne u trzech osób wykazały dodatkowe połączenia międzykomorowe; u dwóch wystąpiły nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, migotanie przedsionków lub jedno i drugie, które wymagały ablacji prądem o częstotliwości radiowej.
Identyfikacja mutacji LAMP2 pobudziła analizy chemii surowicy. Poziomy kinazy kreatynowej i aminotransferazy alaninowej były podwyższone o czynnik 2 lub więcej w czterech z sześciu probantów, a swoiste dla narządu izoformy enzymów wskazały na zajęcie serca, układu mięśniowo-szkieletowego i wątroby. Stężenie tych enzymów w surowicy było prawidłowe w jedynym kobiecym probandzie oraz w jednym męskim probandzie z mozaikową mutacją LAMP2.
Czynność serca stopniowo ulegała pogorszeniu w ciągu sześciu lat w rodzinie członka CZ III-1,25 i zmarł w wieku 22 lat w oczekiwaniu na transplantację serca. Patologiczne badanie jego serca (ryc. 2A do 2D) wykazało znamienną kardiomegalię (waga, 1266 g) i rozproszony przerost. Badanie histopatologiczne wykazało przerost miocytów i wyraźne śródmiąższowe zwłóknienie. Powiększone kardiomiocyty wykazywały rozległą wakcynację sarkoplazmatyczną z wyglądem przypominającym pajęczynę; niektórzy mieli duże, polimorficzne, peroksydacyjne inkluzji z dodatnim dla Schiffa kwasem nadprzyrodzonym. Przeciwciała LAMP2 reagowały z wtrętami, ale nie zawierały lizosomalnego okołojądrzastego ziarnistego wzoru znalezionego w normalnym mięśniu sercowym. Mikroskopia elektronowa wykazała, że niektóre wakuole sarkoplazmatyczne były puste, bez rozpoznawalnych membran, podczas gdy inne wakuole zawierały inkluzje składające się z amorficznego, osmofilowego i ogniskowo ziarnistego materiału o zmiennej gęstości.
[patrz też: nerwica przełyku, niezborność oka, guzki heberdena ]
[hasła pokrewne: chłoniak rokowania, chłoniak złośliwy, chora tarczyca objawy ]