Choroby związane z przechowywaniem glikogenu prezentujące się jako kardiomiopatia przerostowa

Niewyjaśniony przerost lewej komory często powoduje rozpoznanie przerostowej kardiomiopatii, zaburzenia genów sarcomerów-białek. Ponieważ mutacje w genie kinazy białkowej aktywowanej AMP .2 (PRKAG2) powodują nagromadzenie glikogenu mięśnia sercowego i przerost lewej komory, który naśladuje przerostową kardiomiopatię, postawiliśmy hipotezę, że kardiomiopatia przerostowa może być klinicznie błędnie zdiagnozowana u pacjentów z innymi mutacjami w genach regulujących metabolizm glikogenu . Metody
Analizy genetyczne przeprowadzone u 75 kolejnych niespokrewnionych pacjentów z kardiomiopatią przerostową wykryły 40 mutacji sarkomeru-białka. U pozostałych 35 pacjentów badano PRKAG2, białka błonowe 2 związane z lizosomem (LAMP2), .-galaktozydaza (GLA) i kwas .-1,4-glukozydaza (GAA).
Wyniki
Nie wykryto defektów genu powodujących chorobę Fabry ego (GLA) i chorobę Pompego (GAA), ale zidentyfikowano dwie mutacje LAMP2 i jedną PRKAG2 u probantów z wyraźnym przerostem i nieprawidłowościami elektrofizjologicznymi. Wyniki te skłoniły do badania dwóch dodatkowych, niezależnych grup pacjentów. Analizy genetyczne 20 osobników z masywnym przerostem (grubość ściany lewej komory, .30 mm), ale bez zaburzeń elektrofizjologicznych ujawniły mutacje ani w LAMP2, ani w PRKAG2. Analizy genetyczne 24 osób ze zwiększoną grubością ściany lewej komory i elektrokardiogramem sugerującymi prekursory komorowe ujawniły cztery mutacje LAMP2 i siedem PRKAG2. Cechy kliniczne związane z defektami LAMP2 obejmowały płeć męską, ciężki przerost, wczesny początek (w wieku 8 do 17 lat), prekursory komorowe i bezobjawowe zwiększenie dwóch białek surowicy.
Wnioski
Mutacje LAMP2 typowo powodują wielosystemową chorobę magazynowania glikogenu (choroba Danona), ale mogą również występować jako pierwotna kardiomiopatia. Kardiomiopatia do przechowywania glikogenu wytwarzana przez mutacje LAMP2 lub PRKAG2 przypomina kardiomiopatię przerostową, ale wyróżnia się nieprawidłowościami elektrofizjologicznymi, w szczególności przedawnieniem komorowym.
Wprowadzenie
Kardiomiopatia przerostowa, autosomalne zaburzenie dominujące związane ze zwiększoną zachorowalnością i przedwczesną umieralnością, jest tradycyjnie diagnozowana na podstawie zwiększonej masy serca z histopatologicznymi objawami powiększenia miocytów, rozregulowaniem miocytów i zwłóknieniem serca.1-3 Jednakże, biorąc pod uwagę dostępność wyrafinowanej nieinwazyjnej techniki obrazowania, echokardiograficzna demonstracja niewyjaśnionego przerostu lewej komory stanowi obecnie podstawę do rozpoznania przerostowej kardiomiopatii.3 Echokardiografia wykazała, że występuje znaczne zróżnicowanie w objawach kardiomiopatii przerostowej, w tym zmienny wiek przy początku, od wczesnego dzieciństwa do późnej dorosłości i nasilenie przerostu lewej komory. Grubość ściany lewej komory serca w kardiomiopatii przerostowej może się wahać od nieco powyżej normy do ponad 50 mm (zakres od 13 do 60 mm), a masywny przerost (grubość ściany lewej komory, .30 mm) jest coraz częściej uznawany za istotny czynnik ryzyka nagłego śmierć.3,4
Mutacje genu Sarcomere-protein powodują rodzinną lub sporadyczną przerostową kardiomiopatię i 15 procent przypadków kardiomiopatii przerostowej w wieku podeszłym.5 Obecnie znanych jest ponad 200 mutacji w 10 różnych genach.6 Badania molekularne pacjentów z klinicznymi cechami kardiomiopatii przerostowej ale bez defektów genów białka sarcomere doprowadziły do identyfikacji innych genetycznych przyczyn przerostu serca, w tym mutacji w PRKAG2, 7-9 regulatorowej podjednostki . kinazy białkowej aktywowanej AMP
[hasła pokrewne: polidypsja, guzki heberdena, nfz poznań sanatoria lista oczekujących ]
[podobne: choroba dwubiegunowa objawy, choroba legionistów, choroba mortona ]