lekarze chorób wewnętrznych łódź

Aby zbadać rolę GPIb. a integryna a IIbp3 pośrednicząca w wiązaniu płytek krwi z wcześniej utworzonymi skrzepami in vivo (Figura 4d, górne panele), wyznakowane fluorescencyjnie przemyte płytki szczura traktowano uprzednio anty-GPIb. i integryna a | lla a 3 Fab i F (ab) 2. fragmenty, odpowiednio, przed iniekcją dożylną. Jak zaobserwowano w doświadczeniach z przepływem in vitro, blokowanie wiązania ligandu z integryną | IIbp3 nie powodowało znacznego zmniejszenia liczby tethering płytek krwi do powierzchni wstępnie utworzonych skrzepów. Przeciwnie, blokowanie wiązania ligandów do GPIb. całkowicie zlikwidowały zdolność płytek krwi do wiązania się z powierzchnią światła wstępnie przygotowanych skrzeplin w tętniczkach (Figura 4d, dolny środkowy panel) i zmniejszone wiązanie płytek krwi do żylnych zakrzepów (dane nie przedstawione). Jak zaobserwowano in vitro, płytki krwi wstępnie traktowano anty-GPIb. przeciwciało przywiązane do żylnego skrzepliny nie uległo translokacji, co potwierdza, że proces ten jest zależnym od GPIb zjawiskiem. W badaniach kontrolnych, F (ab) 2. fragmenty przeciwko GPV nie wpływają na płytki krwi – interakcje płytek krwi w krążeniu tętniczym lub żylnym. Dodatkowo, potwierdziliśmy, że zmniejszona interakcja płytek potraktowanych anty-GPIb. Z zakrzepami nie była artefaktem sekwestracji płytek krwi, ponieważ większość wlewanych płytek (. 63%) pozostawała w krążeniu 30 minut po wstrzyknięciu (dane nie pokazane). Rycina 4 Dynamika agregacji płytek krwi u szczurów in vitro i in vivo. Płytki ze szczurami znakowane fluorescencyjnie w pełnej krwi perfundowano na rozprzestrzenione monowarstwy płytek krwi szczura przy 150, 600 i 1800 s 1 przez minutę. (a) Pokazano odsetek przemieszczanych i / lub odłączających się spętanych płytek krwi w okresie 10 sekund. (b) Przed perfuzją, krew była inkubowana przez 10 minut z buforem (kontrola), anty-IIbla3 (a-a IIb <3), anty-GPV (a-GPV) lub anty-GPIb. (A-Ib.) Fragmenty przeciwciał. W tych badaniach wykazano, że liczba tasowań płytek krwi w pięciosekundowym okresie czasu jest zadowalająca. Wyniki reprezentują średnią. SEM (n = 4). (c) Dynamika agregacji płytek krwi in vivo. Uszkodzenie naczyń i tworzenie się skrzeplin w szczurzych naczyniach krezkowych indukowano przez fotoaktywację Rose Bengal. Procent translokacji płytek krwi i / lub oderwania od powierzchni skrzeplin tętniczych i żylnych był badany przez 10 sekund pod mikroskopem DIC. (d) Po utworzeniu skrzepu, znakowane fluorescencyjnie, przemyte płytki szczurzy, wstępnie inkubowane z buforem (kontrola), anty-GPIb. (A-GPIb (3), fragmenty przeciwciał anty-. IIb <3 (a-a IIb <3) lub anty-GPV (a-GPV) wstrzyknięto dożylnie. Wstępnie ukształtowane skrzepliny płytkowe (białe groty strzałek) były postrzegane przez różnicowy kontrast interferencyjny (górne panele, DIC), podczas gdy tethering wstrzykniętych płytek krwi na powierzchnię wstępnie utworzonych skrzepów obserwowano za pomocą mikroskopii fluorescencyjnej (dolne panele, x 63). Dla jasności ściany tętniczek krezkowych wyznaczono za pomocą linii ciągłych, natomiast powierzchnię zakrzepów nakreślono, stosując nieciągłe linie. Nieuszkodzony odnosi się do naczyń krezkowych, które nie zostały poddane urazowi wywołanemu przez fotografię. Te obrazy pochodzą z 5 eksperymentów i reprezentują ponad 50 niezależnych eksperymentów. Należy zwrócić uwagę na płytki potraktowane a-ylla a 3a, które przylegały do powierzchni przejściowych pęków tętnic. Wszystkie te komórki zostały następnie przemieszczone i / lub odłączone od skrzepliny. Omówienie Przedstawione tu badania wykazują nieoczekiwaną złożoność procesu agregacji płytek krwi in vivo, w którym większość płytek krwi uwiązuje do powierzchni światła rozwijającego się skrzepliny, następnie przemieszcza się i / lub oddziela, przy czym tylko niewielki procent spętanych płytek tworzy stacjonarną adhezję. kontakty przy szybkościach ścinania tętniczego i żylnego [patrz też: choroba wieńcowa objawy, chora tarczyca objawy, choroba legionistów ]