sposoby usuwania kamieni nerkowych

Barwienie immunologiczne PNCA wykazuje bardzo niską proliferację (mniej niż 5%) hepatocytów (brązowe barwienie, strzałki) zarówno w grupach kontrolnych, jak i leczonych. Powiększenie, × 400. Tabela Parametry metaboliczne u myszy transgenicznych i kontrolnych FGF-21a Wykazano, że kilku członków rodziny FGF indukuje terapeutycznie niepożądaną proliferację in vivo różnych typów komórek (1, 5, 26). W związku z tym zbadano transgeniczne myszy FGF-21a pod kątem ich potencjału do rozwoju nowotworów w ciągu ich życia. Jak wykazano w analizie histologicznej, transgeniczne myszy z nadekspresją FGF-21 nie rozwinęły nowotworów wątroby ani nie wykazały żadnych innych przerost tkanek do 10 miesiąca życia (Figura 5C). Zakwestionowaliśmy transgeniczne zwierzęta FGF-21, karmiąc je dietą wysokotłuszczową / wysokowęglowodanową (HFHC) przez 15 tygodni. Intrygujące, transgeniczne myszy FGF-21a zużyły prawie dwa razy więcej pokarmu niż zwierzęta z miotu dzikiego, gdy ich ilości zostały znormalizowane do masy ciała i obliczone jako rzeczywista ilość pokarmu zjedzonego na zwierzę na dzień (Tabela 1). Pomimo znacznego wzrostu spożycia kalorii, nie zyskały one tak dużej wagi jak kontrole typu dzikiego i były również odporne na otyłość wywołaną dietą (Ryc. 6, A i B). Figura 6: Transgeniczne myszy transFgF-21a są oporne na indukowany dietą przyrost wagi i nagromadzenie tłuszczu. (A) Średni łączny przyrost masy u myszy transgenicznych i dzikich FGF-21 (3 karmionych dietą HFHC przez 15 tygodni. Pokazane wartości (. SE) są średnią z pomiarów co najmniej 5 zwierząt w grupie. P <0,05 dla wszystkich punktów czasowych dla myszy transgenicznych typu męskiego (M) typu dzikiego versus FGF-21a; i przez tygodnie 6 ^ 15 dla samicy (F) typu dzikiego versus myszy transgenicznych FGF-21a. (B) Skład ciała męskich myszy transgenicznych i dzikich FGF-21a przed i po karmieniu dietą HFHC przez 15 tygodni, jak określono za pomocą magnetycznego rezonansu jądrowego. P <0,002 dla masy beztłuszczowej i tłuszczowej myszy transgenicznych FGF-21a versus typu dzikiego. Dyskusja Kilka wydzielonych polipeptydów, w tym insulina, peptyd glukagonopodobny a1 (GLP-1), adiponektyna i inne są ostatecznie zaangażowane w regulację homeostazy glukozy, co czyni je klinicznie odpowiednimi środkami farmakologicznymi lub atrakcyjnymi kandydatami do nowych leków na receptę. leczenie cukrzycy (27). Ostatnie doniesienia na temat białka morfogennego a9 9 (BMP-9) (28) i FGF-19 (12, 13) oraz naszych wyników z FGF-21 pokazały, że inne białka również stanowią tę listę obiecujących biomolekuł. Biologiczność FGF-21 została odkryta poprzez oparty na komórce ekran funkcjonalny, którego celem było zidentyfikowanie nowych wydzielonych cząsteczek, które wpływają na wychwyt glukozy na adipocyty 3T3-L1 myszy i stwierdzono, że jest bardzo silny w tym teście (EC50, <0,5 nM) (Figura 1A) . Przy porównywalnej sile działania, FGF-21 był aktywny na zróżnicowanych ludzkich pierwotnych adipocytach (Figura 1B), co wskazuje, że aktywność biologiczna FGF-21 nie jest ograniczona do mysich adipocytów. Dalsza analiza początkowej obserwacji w teście wychwytu glukozy ujawniła, co uważamy za nowy i unikalny mechanizm działania FGF-21. Wydaje się, że działanie FGF-21 jest niezależne od insuliny i addytywne w stosunku do aktywności insuliny po jednoczesnym podaniu (Figura 1C). FGF-21 musiał być obecny na komórkach przez kilka godzin, aby wytworzyć silną odpowiedź w wychwycie glukozy, a efekt został znacznie zmniejszony przez inhibitor cykloheksymidu inhibitora białek (Figura 1D). O ile wiadomo, że insulina działa szybko, hormonalnie, postawiliśmy hipotezę, że aktywność FGF-21 prawdopodobnie będzie zależna od zmian w ekspresji genów. Rzeczywiście, wykazaliśmy, że FGF-21 indukował znaczącą regulację w górę niezależnego od insuliny transportera glukozy GLUT1 w adipocytach 3T3-L1 (Figura 1, E i F) i dodatkowo potwierdził to odkrycie in vivo, gdy podawano FGF-21 do ob / ob myszy (rysunek 1G) [patrz też: choroba behceta, choroby tarczycy objawy, ciśnienie krwi normy ]