wojciech szczęsny chirurg bydgoszcz

Aby potwierdzić obecność epitopów opsonowych w kowalencyjnej strukturze Spa, peptyd [S-Spa18 (1-23) C] kopiując 23-terminalne NH2 oczyszczonego fragmentu 24-kDa został chemicznie zsyntetyzowany. Peptyd był kowalencyjnie związany z KLH (11), a 3 króliki immunizowano dawkami 100. G przy użyciu tego samego schematu opisanego powyżej. Surowica wszystkich 3 królików opsonizowała zarówno rodzica, jak i M18. szczepy streptokoków grupy A (Tabela 3), potwierdzające obecność epitopów opsonowych w obrębie tego ograniczonego regionu Spa. Surowicę przeciwko syntetycznemu peptydowi Spa użyto również do identyfikacji natywnego białka w ekstraktach lizyny fagowej M18. (20). Surowica odpornościowa S-Spa18 (1-23) C reagowała w ekstrakcie lizyny z pojedynczym białkiem o masie cząsteczkowej 50 kDa (Figura 3d), co sugeruje, że pochodzące z pepsyny Spa było fragmentem większego natywnego białka. Opsonizacja heterologicznych serotypów streptokoków grupy A przez antyserum Spa. Aby określić, czy Spa wywołało przeciwciała opsoniczne przeciw serotypom paciorkowców grupy A innych niż typ 18, testy opsonizacji przeprowadzono z użyciem surowicy odpornościowej przeciwko oczyszczonemu Spa lub przeciwko pep. M18. i serię wybranych paciorkowców (Tabela 6). Obydwa antysurowice opsonizowane streptokokami typu 3 i typu 28, oprócz organizmów typu 18. Testowane serotypy, które nie były opsonizowane przez żadną z antyserum to M1, M2, M5, M6, M13, M14, M19 i M24, z których wszystkie pochodziły z naszej kolekcji laboratoryjnej. Surowice odpornościowe anty-S-Spa18 (1-23) C nie opsonizowały paciorkowców typu 3 lub 28, co wskazuje, że ten ograniczony region Spa nie zawiera epitopów krzyżoponicznych. Tabela 6Opsjonacja heterologicznych serotypów paciorkowców grupy A przez królicze surowice odpornościowe przeciwko oczyszczonemu Spa i surowy ekstrakt pepsyny M18. Klonowanie i sekwencjonowanie fragmentu genu spa18. Fragment genu spa18 sklonowano stosując PCR i zdegenerowane startery na podstawie sekwencji peptydu na końcu NH2 i sekwencji peptydu wewnętrznego oczyszczonego z trawienia LysC w Spa. Produkt PCR miał długość 336 pz, a przetłumaczona sekwencja aminokwasowa zawierała reszty 12. 23 sekwencji pochodzącej z białka Spa (Figura 4), potwierdzając, że DNA było fragmentem spa18. Dodatkową sekwencję spa18 uzyskano z zachodzącego na siebie fragmentu Sau3A chromosomalnego DNA, który został wychwycony przy użyciu oryginalnego fragmentu PCR (Figura 4). Przeszukiwanie aktualnych wpisów w bazie GenBank i bazy danych sekwencji genomowej paciorkowców typu (http://dna1.chem.ou.edu/strep.html) ujawniło, że fragment genu spa18 o długości 636 par zasad nie dzieli homologii sekwencji z żadną znaną sekwencją. białka, co sugeruje, że Spa jest nowym antygenem ochronnym paciorkowców grupy A. Figura 4 Częściowa sekwencja DNA genu spa i przewidywana sekwencja aminokwasowa. Stałe podkreślenie wskazuje sekwencję aminokwasową oczyszczonego Spa ustaloną przez degradację Edmana. Nieoznakowaną sekwencję DNA (zasady 336) określono na podstawie produktu PCR uzyskanego przy użyciu chromosomalnego DNA i zdegenerowanych starterów oligonukleotydowych opartych na końcowych sekwencjach NH2 i wewnętrznych aminokwasach. Linia przerywana wskazuje sekwencję pochodzącą z zachodzącego na siebie fragmentu DNA, który został wychwycony z trawienia Sau3A chromosomalnego M18 DNA z użyciem oryginalnego fragmentu PCR o wielkości 336 bp. Sekwencja została przekazana do GenBank i ma numer akcesyjny. AF086813. Dyskusja Wcześniejsze badania wykazały, że powierzchniowe białka M paciorkowców grupy A odgrywają podwójną rolę w patogenezie infekcji. Białka M są główną determinantą wirulencji i nadają paciorkowcom grupy A odporność na fagocytozę i zabijanie przez neutrofile (2). Ponadto białka M powodują powstanie przeciwciał bakteriobójczych, które chronią gospodarza przed kolejną infekcją przez ten sam serotyp (2)
[hasła pokrewne: choroba dwubiegunowa objawy, chłoniak rokowania, ciśnienie krwi tabela ]